Jerzy Ciemniewski
![]() Jerzy Ciemniewski (2017) | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
2 sierpnia 1939 |
Data i miejsce śmierci |
11 stycznia 2018 |
Doktor habilitowany nauk prawnych | |
Specjalność: prawo konstytucyjne | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1972 – prawo |
Habilitacja |
1989 – prawo |
Pracownik naukowy | |
Instytut |
Instytut Nauk Prawnych PAN |
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego | |
Okres spraw. |
18 grudnia 1998–18 grudnia 2007 |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Jerzy_Ciemniewski_gr%C3%B3b.jpg/220px-Jerzy_Ciemniewski_gr%C3%B3b.jpg)
Jerzy Stanisław Ciemniewski (ur. 2 sierpnia 1939 w Warszawie, zm. 11 stycznia 2018[1] tamże[2]) – polski prawnik i polityk, doktor habilitowany nauk prawnych, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm I, II i III kadencji, sędzia Trybunału Konstytucyjnego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Stanisława i Władysławy[2]. W 1962 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1963–1969 był pracownikiem naukowym na tym wydziale, następnie od 1969 w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, a w 1989 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. System delegacki na tle ewolucji ustroju politycznego SFR Jugosławii doktora habilitowanego w dziedzinie prawa konstytucyjnego[3]. Zawodowo związany z Instytutem Nauk Prawnych PAN, gdzie doszedł do stanowiska docenta[3]. Był także profesorem nadzwyczajnym Wyższej Szkoły Finansów i Prawa w Bielsku-Białej[4] oraz wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej w Warszawie.
Działał w „Solidarności” od 1980 do 1989. W 1983 był współzałożycielem Komitetu Helsińskiego w Polsce. Publikował teksty prawnicze w prasie podziemnej.
W trakcie obrad Okrągłego Stołu był członkiem zespołu do spraw prawa i wymiaru sprawiedliwości oraz ekspertem zespołu do spraw politycznych. Został delegowany przez „Solidarność“ do Państwowej Komisji Wyborczej na czas wyborów w 1989.
W latach 1989–1991 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów i sekretarza Rady Ministrów. W latach 1991–1998 przez trzy kadencje z ramienia Unii Demokratycznej i Unii Wolności sprawował mandat poselski. Pracował w Komisji Ustawodawczej, Komisji o Spraw Służb Specjalnych, Komisji Obrony Narodowej, był przewodniczącym Komisji nadzwyczajnej do spraw kodyfikacji, w latach 1992–1993 zastępcą przewodniczącego Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, następnie członkiem Komisji Konstytucyjnej.
W 1998 złożył mandat poselski, obejmując urząd sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Był sędzią sprawozdawcą między innymi w orzeczeniach dotyczących konstytucyjności reformy rolnej (SK 5/01), rygoryzmu przesłanek stosowania pozbawienia wolności jako kary zastępczej (SK 26/04) oraz kadencyjności jako wartości konstytucyjnej (K 45/02)[5]. 18 grudnia 2007 po zakończeniu kadencji przeszedł w stan spoczynku. Zaangażował się w działalność konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”.
Autor publikacji naukowych z dziedziny prawa konstytucyjnego. Do 2016 był zastępcą redaktora naczelnego „Przeglądu Sejmowego”[6].
31 stycznia 2018 został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[7].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]W 2010 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[8] (dekoracja nastąpiła w 2011[9]).
W 2014 na jego cześć wydano publikację pt. Konstytucja, rząd, parlament. Księga jubileuszowa Profesora Jerzego Ciemniewskiego[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Odszedł prof. Jerzy Ciemniewski. rp.pl, 12 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-12].
- ↑ a b Jerzy Ciemniewski. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2021-02-10].
- ↑ a b Dr hab. Jerzy Stanisław Ciemniewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2016-03-20] .
- ↑ Międzynarodowa konferencja naukowa z bezpieczeństwa. wsfip.edu.pl. [dostęp 2018-01-14].
- ↑ Ewa Łętowska. Profesor Jerzy Ciemniewski 1939–2018. W poszukiwaniu czasu nieutraconego. „Przegląd Konstytucyjny”. Nr 1, s. 9, 2018. [dostęp 2024-03-23].
- ↑ Cała redakcja „Przeglądu Sejmowego” odwołana. „Żegnajcie przyjaciele konstytucjonaliści”. wyborcza.pl, 18 marca 2016. [dostęp 2016-03-18].
- ↑ Jerzy Ciemniewski. wyborcza.pl, 26 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-31].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2010 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. nr 31, poz. 357).
- ↑ Prezydent odznaczył sędziów Trybunału. prezydent.pl, 11 stycznia 2011. [dostęp 2011-04-03].
- ↑ Konstytucja, rząd, parlament. Księga jubileuszowa Profesora Jerzego Ciemniewskiego. Piotr Radziewicz, Jan Wawrzyniak (red.). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2014. ISBN 978-83-7666-303-6. OCLC 883494794.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 2014-08-31].
- Strona sejmowa posła III kadencji. [dostęp 2011-04-03].
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)
- Członkowie Państwowej Komisji Wyborczej
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Ministrowie w Urzędzie Rady Ministrów (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Politycy Unii Demokratycznej
- Politycy Unii Wolności
- Polscy konstytucjonaliści
- Posłowie na Sejm III Rzeczypospolitej Polskiej
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)
- Pracownicy Instytutu Nauk Prawnych PAN
- Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego
- Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona solidarnościowa)
- Wykładowcy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Urodzeni w 1939
- Zmarli w 2018